Badanie końskiej śliny pomoże w optymalizacji profilaktyki przeciwpasożytniczej

0

Właściwa diagnostyka i racjonalny dobór dawki preparatów przeciwpasożytniczych to klucz do właściwej profilaktyki końskiego zdrowia. Pomocnym w ustalaniu rodzaju preparatu oraz dawki okazać się może nowy test diagnostyczny, którego skuteczność potwierdzono w badaniu przeprowadzonym na grupie 237 koni znajdującej się pod opieką jednej z brytyjskich organizacji charytatywnych.

Wyniki analiz opublikowane 14 sierpnia na łamach prestiżowego czasopisma „Equine Veterinary Journal” to kolejne już doniesienia naukowe potwierdzające zasadność oceny stopnia infestacji pasożytami przed dokonaniem odrobaczania. Ograniczone możliwości terapeutyczne w połączeniu z nieprawidłowym stosowaniem preparatów (np. zbyt częstym czy też niedobranym do rodzaju pasożytów lub ich cyklu rozwojowego) sprawiły, że istotnym problemem – z punktu widzenia lekarzy weterynarii oraz właścicieli koni – stała się lekooporność pasożytów. Jednym z istotnych czynników pozwalających na uniknięcie tego typu problemów, jest właściwa diagnostyka koni przed decyzją o odrobaczeniu. O ile w przypadku nicieni – słupkowców oraz glist – zazwyczaj lekarze wskazują na jednorazowe pobranie próbek kału. To w przypadku tasiemców konieczne jest kilkukrotne badanie próbek m.in. z uwagi na ich budowę anatomiczną oraz nieregularne wydalanie kolejnych członów będących podstawą do oceny diagnostycznej.

Rozwiązaniem problemu okazać się może nowy test diagnostyczny, o którym pisaliśmy już w styczniu tego roku. Ostatnie badania oceniały wykorzystania testu u koni zarażonych tasiemcami, ale również badały jego wpływ na optymalizację wykorzystania środków przeciwpasożytniczych. W analizie wykorzystano próbki śliny pobrane (od jesieni 2015 do jesieni 2016 roku) od 237 koni znajdujących się pod opieką brytyjskiej organizacji charytatywnej – na podstawie uzyskanych wyników koniom ordynowano leczenie, które uzależniano m.in. od masy ciała badanych zwierząt. Jesienią 2015 roku 85 proc. spośród 237 koni nie otrzymała środka odrobaczającego, a większość z nich (71 proc.) pozostawała poniżej tzw. progu leczenia. Spośród 69 koni, które otrzymały preparat tylko siedem wymagało ponowienia terapii po kolejnych trzech testach diagnostycznych, podczas gdy ponad połowa koni spadła poniżej progu leczenia. W kolejnych badaniach nie odnotowano wzrostu częstości pojawiania się infestacji tasiemcami w badanej grupie 237 koni, pomimo istotnego ograniczenia środków przeciwpasożytniczych.

Wyniki analiz pokazują słuszność stosowania ‚celowanej’ terapii przeciwpasożytniczej w porównaniu ze strategią polegającą na odrobaczani całych stad koni. Zdaniem autorów analizy takie podejście pozwala zdecydowanie ograniczać lekooporność pasożytów, a także optymalizować wydatki właścicieli na preparaty antypasożytnicze.

 

Źródło: Equine Vet J. 2017 Aug 14. doi: 10.1111/evj.12742. [Epub ahead of print]

Leave A Reply