Nadciśnienie płucne groźne dla końskiego serca

2

Nieprawidłowy wzrost ciśnienia w tętnicy płucnej to zjawisko obserwowane szczególnie u koni zmagających się z zaostrzeniami nawracającej obturacyjnej choroby płuc. Zespół polsko-belgijskich lekarzy weterynarii podjął się oceny kardiologicznej koni, u których stwierdzono wstąpienie wtórnego nadciśnienia płucnego. Efekty tych analiz opublikowano 28 stycznia w czasopiśmie „Equine veterinary journal„.

Do oceny kardiologicznej wykorzystano sześć „wrażliwych oddechowo” koni, u których doświadczalnie indukowano zaostrzenie RAO. W siódmym dniu od rozpoczęcia badania konie poddane zostały badaniu klinicznemu, które obejmowało zarówno badanie fizykalne, jak również echokardiografię, gazometrię krwi tętniczej, badanie markerów kardiologicznych, pomiar ciśnienia wewnątrzsercowego oraz biopsję mięśnia sercowego w obszarze prawej komory i prawego przedsionka. Dodatkowo naukowcy wykonali badanie endoskopowe dróg oddechowych wraz z pobraniem popłuczyn. Analogicznym badaniom poddano grupę 10 zdrowych koni z grupy kontrolnej.

Wyniki uzyskane przez lekarzy wyraźnie wskazały, że konie z badanej grupy (n=6) wykazywały kliniczne objawy ostrej niedrożności tętnicy płucnej, co przekładało się na wytężoną pracę prawej komory i przedsionka serca. Co więcej konie zmagające się z remisją RAO cechowały się grubszą ścianą prawej komory oraz powiększeniem lewej komory.

Zdaniem autorów badania uzyskane wyniki pozwalają sądzić, że niedrożność tętnicy płucnej, a co za tym idzie wtórne nadciśnienie płucne, może wpływać na zmiany strukturalne oraz funkcjonalne prawej komory serca.

Co w praktyce warto wiedzieć o nadciśnieniu płucnym? Głównym jego objawem u ssaków jest postępująca męczliwość oraz istotne zmniejszenie tolerancji wysiłkowej. Bardzo często wraz z rozwijającą się niewydolnością serca pojawiają się również obrzęki kończyn, powiększenie wątroby, czy  płyn w jamie brzusznej (wodobrzusze). Zbierający się w ten sposób płyn i przekrwienie narządów jamy brzusznej może w dalszych etapach prowadzić do spadku lub całkowitego braku apetytu i w konsekwencji – wyniszczenia organizmu.

Warto podkreślić, że w badaniu opublikowanych na łamachEquine veterinary journal uczestniczyła trójka naukowców z Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu – dr hab. n. wet. Artur Niedźwiedź, dr Hieronim Borowicz oraz lek. wet. Malwina Słowikowska.

Źródło: Equine Vet J. 2017 Jan 28. doi: 10.1111/evj.12675. [Epub ahead of print] DOI:10.1111/evj.12675 

2 komentarze

Leave A Reply