Czy konie są zdolne do samooceny?

4

Właściciele koni, którzy mają dostęp do krytych ujeżdżalni wyposażonych w lustra, niejednokrotnie mieli okazję obserwować swojego wierzchowca przyglądającemu się swemu odbiciu. Pierwsze reakcje na ‚kolegę’ po drugiej stronie zimnej tafli czasami śmieszyły, ale dla naukowców z toskańskiego Uniwersytetu w Pizie stały się inspiracją do zbadania – czy konie są w stanie się rozpoznać swoje oblicze i dokonać jego samooceny.

Dotychczas badania wskazują, że złożone umiejętności poznawcze, społeczne i emocjonalne oprócz ludzi występują zaledwie u kilku innych gatunków ssaków np. delfinów, małp czy słoni. Wyniki pilotażowego badanie włoskich naukowców przynoszą pierwsze dane mogące przybliżyć nas do odpowiedzi na pytanie – czy koń jest w stanie rozpoznać się i dokonać samooceny w lustrze?

Eksperyment z udziałem koni przeprowadzono w październiku 2014 w schronisku dla porzuconych koni. Decyzja o wyborze ośrodka podyktowana była warunkami utrzymania koni uczestniczących w analizie – konie przebywały bowiem w stadach składających się z 10 osobników, które utrzymywane były w systemie wolnowybiegowym przebywały na 12 hektarowych padokach. W swojej publikacji naukowcy podkreślili, że wykluczenie koni utrzymywanych w stajniach lub nie mających kontaktów stadnych – było jednym z warunków analizy. Chodziło bowiem o uniknięcie w badaniu koni, które miały problemy psychiczne wynikające z silnego oddziaływania człowieka (badacze chcieli wykluczyć konie z narowami czy zachowaniami wskazującymi na depresję, z którą według wcześniejszych doniesień naukowych może się zmagać nawet 24 proc. koni utrzymywanych w stajniach).

Każdy z ocenianych w badaniu koni w czwartym dniu badania miał wymalowane na ganaszach znaki za pomocą transparentnego żelu (aby wcześniej zaangażować sensorycznie skórę koni), a w kolejnym dniu znaki wymalowano w tym samym miejscu specjalnie farbami w specjalnie dobranych kolorach – żółtym i niebieskim (wcześniej naukowo zostało dowiedzione, że kolory te podlegają końskiej percepcji). Również miejsce ulokowania znaku nie było również przypadkowe – bowiem to jeden z obszarów na końskim ciele, którego koń nie jest w stanie samodzielnie tj. bez wykorzystania lustra- obejrzeć. Każdy z koni umieszczany był w pierwszej kolejności w małym boksie z sianem, a następnie otwierano mu przejście do kolejnego, większego boksu z lustrem- dzięki czemu powstawał L-kształtny boks o powierzchni 27 mkw. nadzorowany przez dwie kamery nagrywające zachowanie konia.

Boks testowy. Źródło: doi.org/10.1371/journal.pone.0176717.g001

 

Wyniki analiz wskazały, że zasłonięte lustro nie wzbudzało u koni żadnych anormalnych reakcji behawioralnych. Dopiero odsłonięcie go i umożliwienie koniom przeglądania się w nim sprawiło, że konie chętniej do niego podchodziły, stawały na wprost obiektu i eksplorowały obraz. Oczywiści osłonięte lustro prowokowało również do częstszego sprawdzania pyskiem odsłoniętej tafli i odbijającego się w niej obrazu. Co ciekawe jedna z klaczy po raz pierwszy widząc swe odbicie w lustrze starała się zajrzeć za nie – sprawdzając, czy przypadkiem nie znajdzie tam swojej „nowej koleżanki”.

Zebrane nagrania wskazały, że trzy z czterech uczestniczących w badaniu koni wykazywały silniejsze zainteresowanie kolorowym znakami wymalowanymi na ganaszach w pierwszym dniu ich pojawienia się, natomiast czwarty był zainteresowany kolorowym znakiem przez cały czas trwania eksperymentu. Naukowcy zwrócili uwagę m.in. na próby drapania się po ganaszach – trzy z czterech badanych koni drapało się zdecydowanie częściej w momencie, kiedy były pomalowane kolorowymi farbami w porównaniu do sytuacji, kiedy miały na ganaszach bezbarwny żel.

Zdaniem naukowców zebrane dane pozwalają przypuszczać, że konie są w stanie dostrzec, że odbicie w lustrze jest niekonwencjonalne w porównaniu z zapamiętanymi informacjami o naturalnym wyglądzie koni. Niestety zbył mam próba badawcza nie pozwala jasno stwierdzić, czy konie będą w stanie rozpoznać swoje odbicie w lustrze i jednocześnie dokonać jego samooceny. Wyniki analizy opublikowano 16 maja w internetowym wydaniu „PLoS ONE”.

 

Źródło: PLoS ONe doi.org/10.1371/journal.pone.0176717

 

4 komentarze

Leave A Reply